Πώς να οργανώσετε τη φροντίδα ενός ηλικιωμένου γονέα: πλήρης οδηγός

Από πού ξεκινώ όταν ένας γονέας αρχίζει να χρειάζεται φροντίδα;

Σπάνια ξεκινά με μια διάγνωση. Πιο συχνά είναι μια επίσκεψη όπου παρατηρείτε τα μπουκαλάκια με τα χάπια να πληθαίνουν, τις επιστολές ραντεβού να στοιβάζονται, και τη μαμά να «τα βγάζει πέρα» — μέχρι που μια χαμένη δόση για την πίεση ή ένα ξεχασμένο καρδιολογικό ραντεβού δείχνει ότι δεν τα βγάζει. Το ένστικτο είναι να κάνετε περισσότερα, πιο συχνά, μόνοι σας. Η βιώσιμη κίνηση είναι διαφορετική: χτίστε ένα σύστημα, και μετά μοιραστείτε το.

Ένα λειτουργικό σύστημα φροντίδας έχει τρεις ιδιότητες: ό,τι είναι σημαντικό είναι καταγεγραμμένο (όχι στο μυαλό κάποιου), είναι ορατό σε όλους τους εμπλεκόμενους (όχι παγιδευμένο σε ένα τηλέφωνο), και κάθε ενέργεια είναι αποδοσμένη (μπορείτε να δείτε τι έγινε και από ποιον). Ό,τι υπάρχει σε αυτόν τον οδηγό εξυπηρετεί αυτές τις τρεις.

Ποιες πληροφορίες πρέπει να συγκεντρώσω πρώτα;

Πριν αλλάξετε οτιδήποτε, καταγράψτε ό,τι υπάρχει ήδη. Καθίστε με τον γονέα σας — και το συρτάρι της κουζίνας με τα χαρτιά — και καταγράψτε:

Αυτό παίρνει ένα απόγευμα και μειώνει αμέσως τον κίνδυνο του πιο τρομακτικού σεναρίου: το μόνο άτομο που γνωρίζει την αγωγή να μην είναι διαθέσιμο. Βάλτε το κάπου που μπορεί να το δει κάθε αδελφός/ή — μια κοινή εφαρμογή όπως το Caregiver είναι φτιαγμένη ακριβώς γι' αυτό, αλλά η αρχή έχει μεγαλύτερη σημασία από το εργαλείο: έξω από τα μυαλά, σε ένα κοινό αρχείο.

Πώς ρυθμίζω τη ρουτίνα φαρμάκων;

Τα φάρμακα είναι εκεί όπου η οργάνωση αποδίδει περισσότερο, επειδή οι τρόποι αποτυχίας — μια χαμένη δόση και μια διπλή δόση — προέρχονται και οι δύο από το ίδιο κενό: κανείς δεν ξέρει αν μια δόση δόθηκε ήδη.

1. Καταχωρίστε το πλήρες πρόγραμμα μία φορά — κάθε φάρμακο με τις ώρες του, τις μέρες (κάποια είναι δύο φορές την εβδομάδα, όχι καθημερινά), τη διάρκεια της θεραπείας, και τις οδηγίες.
2. Κάντε το «δόθηκε» ορατό. Όποιος δίνει μια δόση την καταγράφει εκείνη τη στιγμή — ένα πάτημα σε έναν παρακολουθητή φαρμάκων, ώστε όλοι να βλέπουν «Δόθηκε · από τη Μαρία · 8:04 μ.μ.» Ένα χαρτί στο ψυγείο μπορεί να λειτουργήσει, αλλά μένει στο σπίτι — και ξεθωριάζει.
3. Ελέγξτε τη μέρα, όχι τη μνήμη σας. Το άτομο που έχει βάρδια ανοίγει το πρόγραμμα και βλέπει τι είναι προς λήψη και τι εκκρεμεί ακόμη — με μια αντίστροφη μέτρηση, μια εκπρόθεσμη δόση είναι αδύνατο να ξεφύγει.

Αυτή είναι η μία συνήθεια που βάζει τέλος στα βραδινά μηνύματα «έδωσε κανείς στον μπαμπά τα χάπια του;» — το αρχείο του ποιος-έδωσε-τη-δόση το απαντά πριν ρωτήσει κανείς.

Πώς πρέπει να μοιράζονται τα αδέλφια τις ευθύνες;

Η μεγαλύτερη πηγή οικογενειακής τριβής δεν είναι η δουλειά — είναι η αορατότητα της δουλειάς. Το κοντινό αδέλφι νιώθει ότι τα κάνει όλα· τα μακρινά νιώθουν αποκλεισμένα και μετά κατηγορούνται. Δύο κανόνες εκτονώνουν τα περισσότερα:

• Μοιραστείτε με βάση τα δυνατά σημεία και τη γεωγραφία, όχι την αριθμητική. Η πρακτική φροντίδα (δόσεις, επισκέψεις, οδήγηση) πηγαίνει σε όποιον είναι κοντά. Τα τηλεφωνήματα, η γραφειοκρατία, η ασφάλιση, οι παραγγελίες φαρμακείου, ο προγραμματισμός ραντεβού και η πληρωμή λογαριασμών ταξιδεύουν άψογα από πόλη σε πόλη — δώστε τα στα μακρινά αδέλφια ρητά.
• Κάντε τη δουλειά ορατή. Κρατήστε μία κοινή λίστα εργασιών («παραλαβή συνταγής», «κλήση στον καρδιολόγο»), αναθέστε κάθε στοιχείο σε ένα άτομο, και αφήστε την ολοκλήρωση να αποδίδεται. Όταν το αρχείο δείχνει ποιος έκανε τι, τόσο τα κενά όσο και οι εντάσεις μειώνονται — ο οδηγός συντονισμού καλύπτει αυτό το μοτίβο σε βάθος.

Πώς κρατάμε όλους ενήμερους χωρίς βραδινή αναφορά;

Η πραγματική ερώτηση της μακρινής οικογένειας είναι μικρή: «ήταν καλά η μέρα σήμερα;» Απαντήστε την δομικά, όχι με πεζό λόγο:

• Έναν καθημερινό έλεγχο με ένα πάτημα — «Όλα καλά σήμερα» ή «Χρειάζεται προσοχή», με μια προαιρετική σημείωση. Δέκα δευτερόλεπτα για το άτομο επιτόπου· άμεση ηρεμία για όλους τους άλλους.
• Μια κοινή ροή δραστηριότητας — δόσεις που δόθηκαν, εργασίες που ολοκληρώθηκαν, ραντεβού που προστέθηκαν, η καθεμία σφραγισμένη με το ποιος και πότε. Οποιοσδήποτε μπορεί να ξεφυλλίσει τη μέρα αντί να ζητήσει μια σύνοψη.

Ο ρυθμός έχει σημασία: τα αδέλφια που κάνουν την πρακτική δουλειά σταματούν να κάνουν γραμματειακή εργασία στις 10 το βράδυ, και τα μακρινά αδέλφια σταματούν να νιώθουν σαν ξένοι.

Πώς παρακολουθώ τα ραντεβού με τους γιατρούς;

• Ένα κοινό ημερολόγιο για όλες τις επισκέψεις — με κλινική, ώρα, διεύθυνση και «γιατί πάμε».
• Προετοιμάστε ερωτήσεις εκ των προτέρων — προσθέστε τες ως σημειώσεις στο ραντεβού ώστε όποιος πάει τον γονέα σας να μπει προετοιμασμένος.
• Γράψτε το αποτέλεσμα αμέσως μετά — νέες οδηγίες, αλλαγές φαρμάκων, την ημερομηνία παρακολούθησης — ως σημείωση στην επίσκεψη, και μετά ενημερώστε το πρόγραμμα φαρμάκων την ίδια μέρα. Τα περισσότερα περιστατικά τύπου «ο γιατρός άλλαξε κάτι και κανείς δεν το ήξερε» συμβαίνουν σε αυτό το κενό.

Τι πρέπει να προετοιμάσουμε για τις έκτακτες ανάγκες;

Σε μια στρεσογόνο στιγμή κανείς δεν θυμάται αριθμούς. Κρατήστε μια λίστα «ποιον να καλέσετε» — γενικό γιατρό, ειδικούς, φαρμακείο, τον γείτονα με το κλειδί, υπηρεσίες εκτός ωραρίου — ένα πάτημα μακριά για κάθε μέλος της οικογένειας, όπου κι αν βρίσκεται. Προσθέστε τις αλλεργίες και την τρέχουσα λίστα φαρμάκων· το να μπορείτε να δείξετε σε έναν γιατρό των επειγόντων μια ακριβή, ενημερωμένη αγωγή από το τηλέφωνό σας είναι διακριτικά ένα από τα πιο πολύτιμα πράγματα που κάνει ένα σύστημα φροντίδας.

Πώς αποφεύγω την εξουθένωση;

Η εξουθένωση του φροντιστή συνήθως δεν προκαλείται από τις ώρες — προκαλείται από το να είστε το μοναδικό σημείο αποτυχίας: αυτός που ξέρει τις δόσεις, θυμάται τα ραντεβού, δέχεται τις ερωτήσεις. Δεν μπορείτε να αναθέσετε ό,τι υπάρχει μόνο στο μυαλό σας.

• Βγάλτε πρώτα το σύστημα προς τα έξω (όλος αυτός ο οδηγός) — και τότε η παράδοση ενός σαββατοκύριακου παύει να είναι εκπαιδευτικό σεμινάριο.
• Προγραμματίστε πραγματικά διαλείμματα και αφήστε ένα άλλο αδέλφι να διαχειριστεί τα πράγματα — το κοινό αρχείο του λέει ακριβώς τι να κάνει.
• Ζητήστε συγκεκριμένα. Το «Μπορείς να αναλάβεις τις επαναλήψεις συνταγών του φαρμακείου;» πιάνει· το «χρειάζομαι περισσότερη βοήθεια» όχι.
• Παρακολουθήστε τα δικά σας σημάδια — ευερεθιστότητα, κακός ύπνος, φόβος για το τηλέφωνο. Είναι δεδομένα, όχι αδυναμία· η ανάπαυλα υπάρχει για να χρησιμοποιείται.

Ποια εργαλεία βοηθούν πραγματικά;

Μπορείτε να τα κάνετε όλα τα παραπάνω με χαρτί και ομαδικά μηνύματα — οι οικογένειες το κάνουν — αλλά φθείρεται: τα χαρτιά ξεπερνιούνται, οι συνομιλίες θάβουν τη σημαντική γραμμή. Αυτό που θέλετε είναι ένα μέρος που κρατά το πρόγραμμα, το αρχείο δόσεων, τις εργασίες, το ημερολόγιο, τις επαφές και τον καθημερινό έλεγχο, κοινόχρηστο ακριβώς από τα άτομα που εμπλέκονται.

Αυτό είναι το Caregiver: μια δωρεάν εφαρμογή φτιαγμένη γύρω από τον οικογενειακό κύκλο φροντίδας — απεριόριστα φάρμακα με καταγραφή ποιος-έδωσε-τη-δόση, ραντεβού, εργασίες με δυνατότητα ανάθεσης, καθημερινοί έλεγχοι και μια ροή δραστηριότητας, σε κάθε τηλέφωνο χωρίς app store. (Μεταβαίνετε από μια υπενθύμιση χαπιών επί πληρωμή; Δείτε τη σελίδα δωρεάν εναλλακτική του Medisafe.)

Συχνές ερωτήσεις

Από πού ξεκινώ;

Καταγράψτε ό,τι υπάρχει — φάρμακα (από τις ετικέτες των συσκευασιών), γιατρούς, φαρμακείο, ραντεβού — και βάλτε τα σε ένα αρχείο που μπορεί να δει κάθε αδελφός/ή. Ένα απόγευμα, το μεγαλύτερο μεμονωμένο κέρδος.

Πώς μοιράζονται τα αδέλφια τον φόρτο δίκαια;

Με βάση τη γεωγραφία και τα δυνατά σημεία: πρακτική φροντίδα για τους κοντινούς, τηλεφωνήματα/γραφειοκρατία/προγραμματισμός για τους μακρινούς — και κάντε το ορατό με μια λίστα εργασιών με αναθέσεις.

Πώς αποτρέπουμε τα λάθη με τα φάρμακα στο σπίτι;

Ένα κοινό πρόγραμμα + καταγραφή τη στιγμή της χορήγησης. Όταν όλοι μπορούν να δουν «Δόθηκε · από [όνομα] · [ώρα]», οι χαμένες και οι διπλές δόσεις σταματούν.

Ποια είναι η καλύτερη εφαρμογή για τον συντονισμό της φροντίδας ενός γονέα;

Μία φτιαγμένη για κοινή οικογενειακή φροντίδα και όχι για προσωπικές υπενθυμίσεις — το Caregiver είναι δωρεάν, με φάρμακα, καταγραφή δόσεων, εργασίες, ραντεβού και ελέγχους σε ένα νοικοκυριό.